Je begrijpt vast niet hoeveel pijn je me hebt gedaan.
Ik geloofde niet wat je zei
Wat je me had gedaan...
Ik wou het niet geloven!
Ik wou niet weer afscheid
Je liet me alleen achter met zoveel vragen,
Met een gebroken hart...
Lange tijd was ik verscheurd vanbinnen
ontroostbaar zelfs..
Maar nu niet meer!
Ik heb mezelf terug bijeen geraapt
heb de vele stukjes waar jij mijn hart in brak
terug gelijmd
Ik heb door nu dat een leven zonder jou
ook waar is om te leven!
Ik heb je niet meer nodig nu
en kan terugkijken met een glimlach
Ik kwam er toch sterker uit...
Ook al denk ik nog elke dag aan jou...
Ik heb het opgegeven...
we waren nooit voorbestemd
Om bij elkaar te blijven...
En nu gaan we elk ons eigen weg...
Ik hoop da je gelukkig bent...
Ik geloof ook dat je gelukkig bent...
Ik dacht niet dat ik ooit nog zo'n brief moest schrijven...
Maar toch is het eindelijk zover gekomen...
Ik hoop je ooit nog te spreken, of ooit nog te zien.
En we tegen elkaar kunnen vertellen
Dat het zo beter is...
Want dat is het...
Ik zal je altijd graag zien...
Je bent iemand die ik nooit zal vergeten...
Bij deze zeg ik vaarwel...
Dit is het einde...het echte einde...